Interview Luuk van de Vaart over het Picture your Story event

Onze nieuwe commercieel en productioneel medewerker Luuk van de Vaart deed mee aan het Picture your Story (Pics) event. En vertelt hieronder hoe hij het ervaren heeft.

‘Pics was een tweedaagse workshop op 2 zondagen in september. Iedereen kon zich aanmelden om te leren bij verhalen te komen door middel van het kiezen van en kijken naar afbeeldingen. En dan erachter te komen waarom juist die afbeelding wat met jou doet. Dat is een hele gave uitgangspositie als je een verhaal zoekt. Want je kiest niet zomaar foto’s.’

‘Een typisch voorbeeld: er waren negen sets van negen foto’s van Instagram zonder de naam van het account, zonder iets erbij, alleen de foto’s. Je zag een bepaalde stijl, gezicht, thema of hashtag ontstaan. Iedereen moest één set kiezen en iedereen koos sets om andere redenen.

Ik koos bijvoorbeeld een set omdat dat het enige Instagramaccount was dat alleen maar ging om werk. Het waren alleen maar tekeningen. In plaats van o, kijk mij en kijk mij sushi eten. Iemand creëert echt wat en gebruikt Instagram als een podium om z’n werk te laten zien. En iemand anders in de workshop koos precies diezelfde set, omdat zij zag dat de tekeningen van een en dezelfde jongen waren. Dat was een acteur die 2 jaar geleden zelfmoord heeft gepleegd. Zij was fan van die acteur, herkende zijn werk en koos het juist daarom. De reden waarom ik ‘m koos zegt meteen iets over mij, de reden waarom zij ‘m koos iets over haar.’

‘De eerste workshop ging over onze groep en het elkaar leren kennen, comfortabel te zijn met elkaar. Daarna vertelden we langzaamaan over onszelf. Bijvoorbeeld over onze naam; wat die voor ons betekent en wat we ervan wisten. Hierna keken we naar foto’s en we eindigden met foto’s uit het nieuws. Dat waren vaak best indrukwekkende foto’s. We mochten allemaal onze eigen interpretatie daarop loslaten. De eerste keer dat we ze zagen hadden we allemaal wel grappige ingevingen. Maar toen we al een paar uur met elkaar zaten schemerde er links en rechts toch wel wat karakter en persoonlijkheid door; pijn, verdriet en hoop. In de laatste ronde van foto’s kijken lieten we meer emotie toe. Ik werd bijvoorbeeld bang en ze deden me echt wat. In sommige foto’s zitten echt verhalen. Als je ze ziet dan voel je waarom bepaalde dingen pijn doen. Dan weet je, hier zit waarschijnlijk wel een verhaal dat ik wil vertellen. Een verliefdheid of gebroken hart. Eenzaamheid of saamhorigheid. En dat komt door die foto’s en hoe die workshop is opgezet. Die laatste foto’s waren echt heel sterk. En dat is heel gaaf eraan.’

‘Bij de tweede workshop gingen we echt meer verhalen vertellen. Eerst spelenderwijs en na afloop meer verhalen over onszelf. Omdat we zo comfortabel waren met elkaar ging dit vanzelf. We moesten zelf foto’s meenemen en laten zien en dan konden we vragen aan elkaar stellen. Je kon bij een foto vertellen waarom je juist die had uitgekozen. Wat ik heel erg merkte was dat ik eerst een heel verhaal had over wat de foto’s voor mij betekenden. Bijvoorbeeld over een foto van een oude kerk waar ook stellages staan en waar het licht heel mooi op schijnt. Daar houd ik gewoon van, vind ik mooi. Zo kwam ik er ook weer achter dat ik vroeger architect wilde worden. Dat was ik vergeten maar eigenlijk zit dat er altijd nog wel. Dat ik heel erg houd van steden en gebouwen. Architect hoef ik nu niet meer te worden. Verhalen en symbolen vind ik nu leukere bouwstenen. Maar ik kwam er tijdens het vertellen achter dat de foto’s me aan een meisje deden denken. Die waren gemaakt tijdens het daten met haar. En als ik die foto’s zie doet het me eigenlijk vooral veel pijn hoe zij mij uiteindelijk ‘geghost’ heeft. Dat deed gewoon heel veel pijn. Daar heb ik over verteld. Je merkt, dat is dan echt, pijnlijk en herkenbaar. Mensen waarderen het dat je zoiets vertelt.’

‘Een meisje waarvan ik het niet had verwacht, liet één foto zien. Ze won mijn hele hart. Het was een foto van een fundament van een nieuw gebouw in Amsterdam-Noord. Ze vertelde dat ze vaak naar nieuwbouwprojecten gaat in de stad. Ze woont al heel lang in Amsterdam in een huurwoning en ze wil heel graag iets kopen. Maar het lukt niet. Sinds een paar jaar gaat ze een keer in de zoveel tijd naar die fundamenten van nieuwbouwprojecten. Om te kijken hoe dat dan gebouwd wordt. En om te dromen over hoe is om daar te wonen.’  

‘Het volgen van de workshop heeft denk ik voor meerdere mensen het effect gehad dat ze ervaren dat ze gehoord morgen worden. Of ze komen erachter dat ze de allermooiste hoop hebben van iedereen. En dat mensen niet per se hetzelfde hopen als jij, maar wel je hoop herkennen. De workshop nodigt uit tot zacht praten en goed luisteren. Wat ik zo mooi vind is dat ik precies dezelfde foto’s heb uitgekozen als een jonge meid die – wat later bleek – het een tijdje erg moeilijk heeft gehad en waar het momenteel wel heel goed mee gaat. Daar was ik anders niet achtergekomen. En dat een andere meid waarvan ik in eerste instantie dacht dat die niet heel veel te melden had het allermooiste zei wat ik in die cursus gehoord heb. En dat gebeurt dan allemaal aan de hand van foto’s.’

Benieuwd hoe wij onze storytelling-methode inzetten in conflictgebieden of ter bevordering van sociale cohesie in de conflictgebieden? Kijk bij onze showcases of neem contact op.

Benieuwd naar onze voorstellingen? Ga naar onze showcases. Zou je graag een voorstelling met ons ontwikkelen? Neem dan gerust contact op.

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *