Wij staan er om bekend dat we het werken in conflictgebieden niet schuwen. We initieerden meerdere projecten in bezette gebieden, waar we bijvoorbeeld Israëli en Palestijnse jongeren trainen in het vertellen van hun verhalen om zo de dialoog tussen beide groepen op gang te brengen dan wel te verbeteren. Ook in Nederland (en daarbuiten) organiseren we jaarlijks storytelling workshops voor jongeren in conflictsituaties en werken we aan de cohesie in verschillende wijken.
Bij de bovenstaande projecten verkeren mensen in situaties waarin onze hulp direct hard nodig is. Maar omdat we graag duurzaam veranderen, zetten wij onze storytelling workshops ook preventief in om diversiteit te stimuleren, zodat er minder conflicten plaatsvinden dan voorheen.
Dit doen wij door het verbinden van jongeren en ouderen, mensen van verschillende culturen
te laten luisteren naar elkaar en door een bottom-up benadering van veranderingen doorvoeren.
Hoewel verhalen over de ander wel degelijk gebruikt worden om angst te zaaien, is het een feit dat het delen van verhalen met elkaar tot verbinding leidt. De vijand is degene wiens verhaal je niet kent, zei Gene Knudsen Hoffman jaren geleden en gelijk had ze. Daarmee onderstreept ze het belang van het delen van verhalen en het luisteren naar elkaar, zeker in een samenleving die zich kenmerkt door diversiteit en onderlinge verschillen (en soms zelfs onderlinge spanningen).
Wij werken daarom vooral in groepen, met als doel om begrip voor elkaar te creëren. Ook trainen wij overal waar wij komen deelnemers in onze methode, zodat zij storytelling blijven inzetten voor verbinding in hun directe omgeving.
Deze introductie over verbinden is slechts een klein voorbeeld van hoe storytelling bijdraagt aan verbinding tussen mensen. Check onze blog posts rondom verbinding voor meer info over hoe storytelling generatie- en cultuurkloven kan dichten en changemakers creëert.
Wat gebeurt er met je als alle zekerheden in één klap wegvallen en je volledig op jezelf bent aangewezen? Persoonlijk en meeslepend theater neemt je mee op een universele zoektocht naar de menselijke veerkracht in tijden van diepe onzekerheid.
Mona Keijzer weet als geen ander de complexe problemen van Nederland samen te vatten in een paar simpele soundbytes. Maar achter die aantrekkelijke en eenvoudige boodschappen schuilt precies dezelfde strategie die manosfeer-influencers gebruiken om hun publiek te winnen.
Hoe dominantie narratieven onze samenleving in zeer sterke mate beinvloeden, en je dit steeds scherper gaat zien, bijvoorbeeld bij de Marokko – Nederland match.
Mensen hebben vaak een keus welk verhaal we aan een gebeurtenis of een herinnering verbinden. We kunnen bepalen welke waarde en welke betekenis we eraan linken. Welk verhaal kies jij?
Arjen Barel blikt in dit artikel terug op het concept van de ‘single story’; het reduceren van een identiteit tot één enkel verhaal.
Het is een vraag die bijna elke training of presentatie weer naar boven komt: “Wat is nu écht het verschil tussen toegepaste storytelling en therapie?” Iedereen voelt aan dat het delen van verhalen een helende werking kan hebben. Toch is het geen therapie. Maar hoe leg je dat verschil haarscherp uit?
De naakte waarheid kan in verhaal worden verpakt om aantrekkelijker en makkelijker te aanvaarden te worden voor toeschouwers, maar het verhaal mag nooit een gebrek aan waarheid versluieren.
Wanneer storytelling wordt gekaapt door marketingtypes die alleen willen scoren met bullshit verhalen… waar blijft dan de authenticiteit?
Niets erger dan een verhaal eindigen met ‘de moraal van dit verhaal is….’. Het moet immers voor zichzelf spreken. Maar wat nu als er geen enkel moraal besef meer is?
Call to action: luisteren! ‘Het enige dat we nu moeten doen is luisteren.’ Het was verfrissend om deze zowel wijze
Met verhalen de crisis door! In deze absurde tijden is het belangrijk dat we elkaar blijven opzoeken. Fysiek kan helaas
‘Empathie is invoelen. Daar gaat het om’ Interview Arjen Barel over zijn nieuwe boek ‘Storytelling en de wereld’ Onze directeur
